تبلیغات
پیش مرگ - به فلانی خوبی نیامده!
جامعه ای که فدایی ندارد، محکوم به نابودی است. (شهید دستغیب)
 
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : جنات .
تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392
نظرات


 


در فرهنگ شفاهی مان می گوییم:
«پشت دستم را داغ كردم كه دیگر به كسی كمك كنم»
«به فلانی خوبی نیومده»
یا «آمدم صواب كنم كباب شدم»
یا «دستم نمك ندارد»
در نتیجه گزینشی كمك می كنیم.
بعضی آدم ها سوء استفاده گر یا فرصت طلب اند. بعضی دیگر قدردان نیستند. بعضی قدردان كه نیستند هیچ، حتی لگد هم می زنند!
ما اینها را از لیست خارج می كنیم. اگر بخواهیم خوبی به كسی بكنیم، می گردیم دنبال آدم های شایسته و اهل. كسی كه به اصلاح خودمون لیاقت داشته باشه بهش حال بدیم.
كسی با همین تصور خدمت امام حسین (ع) رفت و گفت:
إن المعروف أذا أصدی إلی غیره ضاع
اگر به انسان نا اهلی خوبی كنیم، زحمت مان هدر رفته است.

امام در پاسخ فرمودند:
لیس كذلك! ولكن تكون الصنیعة كوابل المطر، تصیب البر و الفاجر
اینطور نیست كه گفتی! خوبی كردن باید مانند رگبار باران باشد كه به نیكان و بدان برسد. (1)


اگر خدا هم بنا بود برای خوبی كردن به ما، دنبال آدم های اهل و شایسته می گشت، آیا هیچكدام از داشته های امروزمان برایمان می ماند؟
 فرهنگ غلطی است كه ما موقع كمك كردن نگاه میكنیم كه مثلا طرف آیا خودش میتونه این كار رو بكنه یا نه.
به عنوان مثال حتما باید روی هشتاد سال باشه تا در وسایل نقلیه عمومی بهش جا بدیم.
حتما باید علیل باشه تا بهش پیشنهاد كنیم كمی از وسایلش رو تا جایی براش ببریم.
دركل باید بیچاره شده باشه و تمام راه ها به روش بسته شده باشه تا ما آستین بالا بزنیم و كمكش كنیم.
به كسی بنزین میدیم كه روی ده كیلومتر با پمپ بنزین فاصله داره.
باید یك دست و یك پا نداشته باشه تا در پنچرگیری ماشین كمكش كنیم.
و ...
اما حقیقت این است در كمك كردن، ما كه كمك می كنیم مهم هستیم نه كمك شونده.
كمك كردن است كه فضیلت است و لیاقت و سعادت میخواهد نه مورد كمك واقع شدن!
پس اگر جایی به دلت نیافتاد كه گره از كسی باز كنی، نگو روزی اش نبود؛ نگو لیاقت نداشت؛
بگو روزی من نبود. من لیاقت نداشتم.
امام صادق (ع) فرمودند:
اعلم أن كل صنیعة صنعتها إلی أحد من الخلق فإنما اكرمت بها نفسك و زیّینت بها عرضك
بدان هر كار خیری كه در حق خلقی از مخلوقات خدا انجام دادی، با این عمل در حقیقت نفس خودت را تكریم كردی و روح خودت را زیبا ساختی. (2)

...............................
1. تحف العقول، ص 246
2. الجعفریات، ص236



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر