جامعه ای که فدایی ندارد، محکوم به نابودی است. (شهید دستغیب)
 
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : جنات .
تاریخ : جمعه 22 آذر 1392
نظرات
خدا کلا مهمانی را خیلی دوست دارد. هم کلّی هندوانه زیر بغل میزبان می گذارد و هم میهمان. که چه؟
که جنابعالی پاشنه ور بکشید و تشریف بیاورید خانه ما ! که چه؟
که ما دیگ بالا و پایین کنیم و تدارک ببینیم و خم راست شویم جلوی شما و پذیرایی کنیم از شمایی که میهمان مایی و حبیب خدا !
اما این چه حبیبی است که به بلا می ماند؟
از زمانی که زنگ تلفن به صدا در می آید و خبر تشریف فرمایی مهمان مخابره می شود تا ساعتی که حقیتاً تشریف می آورند؛ زلزله ای در دل و جان اهل خانه و البته در کاشانه شما پدید می آید. اقیانوس آرام زندگی تان مواج می شود و اگر، اگــــــــــر انسان منظمی بوده باشید، کلّی از برنامه های زندگی تان عقب می افتید.
به حسب اتفاق، این عیناً همان میهمانی ای است که خدا خیلی دوست دارد.
چرا؟ به هزار و یک دلیل!
1001- شما با مدرک فلان و افتخارات بهمان، کلی بالا و پایین می کنید و خم و راست می شوید جلوی دیپلم ردّی ای که مهمان شماست. فکر می کنید دیگه غرور می مونه واستون؟
1002- شما، یک آدم خود خواه، خودشیفته، بداخلاق، خنک و نچسب، در طول مدت میهمانی چپ و راست لبخند می زنید به مهمانتون و قربون صدقه بچه شان می شوید  و عزیزم و جانم تحویل می دهید. له می شود خود شیفتگی تان!  
1003- ما آدم ها طوری طراحی شده ایم که خوراکی هر چه خوشمزه تر باشد، دوست داریم تنها تر باشیم تا سهم بیشتری به ما برسد. گاهی در به در دنبال یک هم کلاسی می گردید و دست آخر با یک پاکت خوراکی از آن خوشمزه ها و گران هایش، پشت مشت های دانشگاه پیدایش می کنید. 
اما وقتی برایتان مهمان می آید، اگر بهترین هایی که دارید را برای پذیرایی بیاورید، بچه مهمان هی جلوی چشمان شما بیاید یک گاز بزند و بیاندازد و برود و دوباره بعدی؛ آی شما زجر کش می شوید! 
اما در عوض دیگر آن آدم خسیس و تک خور قبلی نیستید.

مهمونی هم عین خنده می مونه که بر هر درد بی درمانی دواست!

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات